پنجمین سالگرد درگذشت هندریک یوهانس کرویف

 

آنساید/ پنج سال پیش در چنین روزی، یوهان کرویف درگذشت. اما میراث او، هنوز هم باقی مانده است؛ شخصیتی تاثیرگذار به عنوان یک فوتبالیست، مربی و متفکر.

یوهان کار خود را در آیاکس آمستردام آغاز کرد و از فصل ۱۹۶۵/۶۶ با تیمش شروع به کسب عناوین مهمی کرد. او در آمستردام معجزه کرد زیرا به همراه سرمربی آیاکس، رینوس میشل، این باشگاه را از ابهام و سردرگمی بیرون کشیدند. آنها با هم “totaalvoetbal” یا توتال فوتبال را گسترش کردند. سبک آنها شاعرانه و هنری، با حرکات کامل و هماهنگی در اشغال فضاها بود. کرویف و آیاکس قاره اروپا را با ۶ عنوان قهرمانی اوردویزه و ۳ جام پیاپی اروپایی فتح کردند.

کرویف به همراه رینوس میشل

در همین حال، در سال ۱۹۷۴، هلند به همراه رینوس میشل و یوهان کرویف نیز زیبایی‌های بی حد و حصر خود را تکرار کرد و به فینال جام جهانی رسید. نکته مهم تیم لاله‌های نارنجی داشتن فوتبالیست‌های با استعدادی بود که با مالکیت توپ احساس راحتی می‌کردند و بدون توجه به موقعیتشان، اعتقاد راسخی به این موضوع داشتند. این شامل کرویف هم بود که می توانست در سمت چپ، راست یا مرکز بازی کند.

یوهان کرویف، لحظاتی پس از اجرای Cruyff Turn در برابر سوئد، مرحله گروهی جام‌جهانی ۱۹۷۴

ورود یوهان در سال ۱۹۷۳ به بارسلونا منجر به انقلاب دیگری در این باشگاه شد. او در اولین فصل خود به آزولگرانا کمک کرد تا اولین قهرمانی خود در لالیگا را از سال ۱۹۶۰ کسب کنند، از جمله بردن ۵ بر صفر رئال مادرید در سانتیاگو برنابئو، که دوباره تحت هدایت میشل بود. آنها شور و شوق را با جام‌ها و ارائه یک فوتبال زیبا که باعث تغییر باشگاه بارسلونا و ورزش فوتبال برای همیشه می‌شد، بر کاتالونیا حاکم کردند.

کرویف و میشل در بارسلونا نیز شاگرد و استاد بودند.

کرویف یک بازیکن لاغر اندام و خلاق و مناسب توتال فوتبال بود. او رهبر ارکستر تیم رینوس میشل بود، نقش ثابت در تیم های میشل و تمام خصوصیاتی که می توان به آنها منحصر به فرد بودن و اراده را اضافه کرد، باعث پیشرفت او شد. اما جدا از این، او به خاطر دریبل‌زنی، سرعت، شتاب، دید خوب، آگاهی موقعیتی و بالاتر از همه چیز، مغز تاکتیکی و تکنیک بی عیب و نقص مشهور بود.

کرویف در مارس ۱۹۹۴، پیش از آغاز دیدار بارسلونا و PSV در فیلیپس اشتادیون – آیندهوون – هلند

برای یوهان همه چیز در جستجوی زمان و مکان بود و اگرچه او یک سنترفوروارد بود اما بعنوان یک هافبک تهاجمی نیز عمل می‌کرد. کرویف بزرگ را می‌توان پدرمعنوی بارسا خواند. او فوتبال را به دو دوران پیش و پس از خود تقسیم کرد. با نبوغ خود در مربیگری، به باشگاه‌هایی همچون آیاکس و بارسلونا کمک کرد تا از خاکستر برخیزند و مسیر و هویت خود را تا رسیدن به یک فلسفه ثابت سوق دهند.

افتخارات کرویف در دوران بازیگری:

نه قهرمانی اردویزه با آیاکس آمستردام: ۱۹۶۶، ۱۹۶۷، ۱۹۶۸، ۱۹۷۰، ۱۹۷۲، ۱۹۷۳، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳

یک قهرمانی لیگ با فاینورد روتردام: ۱۹۸۴

شش قهرمانی جام حذفی هلند با آیاکس آمستردام: ۱۹۶۷، ۱۹۷۰، ۱۹۷۱، ۱۹۷۲، ۱۹۸۳ و یک بار با فاینورد روتردام: ۱۹۸۴

دو بار آقای گلی هلند با آیاکس: ۱۹۶۷، ۱۹۷۲

یک بار قهرمانی لالیگا با بارسلونا: ۱۹۷۴

یک بار قهرمانی کوپا دل ری با بارسلونا: ۱۹۷۸

سه قهرمانی متوالی باشگاه‌های اروپا با آیاکس: از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳

نایب قهرمانی جام جهانی با تیم ملی هلند: ۱۹۷۴

مقام سومی جام ملت‌های اروپا با تیم ملی هلند: ۱۹۷۶

فوتبالیست قرن اروپا: ۱۹۹۹

سه بار مرد سال فوتبال اروپا: ۱۹۷۱، ۱۹۷۳، ۱۹۷۴

افتخارات کرویف در دوران مربیگری:

دو بار قهرمانی جام حذفی هلند با آیاکس: ۱۹۸۶، ۱۹۸۷

یک بار قهرمانی جام در جام باشگاه‌های اروپا با آیاکس: ۱۹۸۷، و یک بار با بارسلونا: ۱۹۸۹

چهار بار قهرمانی متوالی لالیگا با بارسلونا: ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴

یک بار قهرمانی کوپا دل ری اسپانیا با بارسلونا: ۱۹۹۰

یک بار قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا با بارسلونا: ۱۹۹۲

یک بار قهرمان سوپرجام اروپا با بارسلونا: ۱۹۹۲

ویدئویی از Cruyff Turn در برابر سوئد، در جام‌جهانی ۱۹۷۴ که پیش‌تر از آن صحبت شد: